De mooiste badkamer

Vlakbij Banos

Vlakbij Banos

Na Jane in the jungle avonturen was het tijd om terug te gaan naar de ‘bewoonde’ wereld, Banos in dit geval! Banos vertaalt naar het Nederlands betekent badkamer. Vanuit onze jungle lodge hadden we een lange rit voor de boeg waar ik echt ontzettend van heb zitten genieten. Terwijl de rest van de bus inhoud op mijn vader, Marcello de chauffeur en Jeroen de gids na lagen te slapen zat ik mijn ogen uit mijn hoofd te kijken. Ik ben niet iemand die heel goed stil kan zitten maar een muziekje op en zo’n mooie omgeving die aan je voorbij gaat dan kan ik opeens wel stilzitten en heerlijk wegdromen. Het op foto vastleggen of zoals we geleerd hadden van Jeroen hoe je dat op zijn Belgisch zegt, een plaatje trekken. Dat was mission impossible helaas..

‘Klein’ nat duiveltje

Voordat we de badkamer van Ecuador zouden binnenrijden zijn we nog gestopt bij één van de mooiste en vooral ook bekendste watervallen, de Duivelse kookpot of Pailon del Diablo. Deze waterval was op twee manieren te bekijken van bovenaf en van beneden. Vanaf beneden kan je het hele gebeuren aanschouwen, wordt je nat en moet je eerst een flink stuk afdalen en dat dus later ook weer omhoog, jullie kunnen wel raden welke kant ik op ben gegaan.. Al moet ik zeggen dat ik heel even twijfelde aangezien ik een wit topje aan had en wit en water staat gelijk aan een wet t-shirt contest. Het was het meer dan waard wat een water geweld, heerlijk om te zien, zeiknat geworden lekker geklommen en geklauterd kortom een stop die je zeker niet mag missen!

Douchen in de waterval

Omgekeerde wereld

Aangekomen in Banos a.k.a. de badkamer van Ecuador ik heb een donkerbruin vermoeden waarom het Banos heet maar dat is puur instinct en niet op feiten gebaseerd. Banos word ook omringd door vulkanen en ook door heel veel water en watervallen. In het dorpje is er zelfs nog een duidelijke plek waar vroeger alle was werd gedaan misschien dat dit er iets te maken heeft met de naamgeving. De volledige naam van dit leuke dorpje is: Banos de Aqua Santa en wordt ook wel gezien als toegang naar de Amazone of de stad Puyo. Wij kwamen net uit de Amazone en Puyo en hadden dit dus net even anders gedaan. Dat is wel aan mij besteed dus de toegangsweg als uitweg gebruiken vond ik wel toepasselijk. In de omgeving van dit idyllische stadje is heel veel te doen, aan outdoor activiteiten het was dus kiezen geblazen want eerlijk is eerlijk 1 hele dag in deze stad is eigenlijk te weinig.

Pailon del Diablo

Maagdelijk wit

Op een van de bergen rondom het dorpje op loop afstand staat een groot standbeeld van de heilige maagd Maria te bereiken via de witten trappen en aangezien ik dol ben op trappen lopen en mooie uitzichten was ik hier wel voor te porren! Dus daar gingen we op pad. We hadden de richting gevraagd maar dat ging al vrij snel toch mis.. we misten de afslag naar de trappen kwamen op een weggetje met losse steentjes waakhonden en het werd steeds donkerder.. Mijn vader heeft wel drie keer geroepen: ‘ ik stop ermee ik ga terug, dit is levens gevaarlijk en we zitten helemaal verkeerd.. ‘ Ik hou niet van opgeven en doorlopen is dus de enige optie uiteindelijk kwamen we een bordje tegen met Virgen en toen kwam dat witte standbeeld in het vizier. Over smaak valt niet te twisten maar echt mooi vond ik hem niet.. Het uitzicht daarentegen over de stad was top en dat geploeter over dat gammele weggetje meer dan waard!

Uitzicht op Banos vanaf de Maagd

‘ Vrije’  dag..

We hadden dus een vrije dag ik als sportfanaat en niet stil kunnen zitten ben eerst in de ochtend een ‘stukje’ gaan rennen samen met Jeroen onze reisleider die ook wel ‘beetje’ sportief aangelegd is. 2,5 uur gerend over kleine paadjes eerst alleen maar berg op naar de La Casa del Arbol ook wel bekend als de schommel aan het einde van de wereld, waar je op een helder moment kan schommelen boven een ravijn met uitzicht op de werkende vulkaan de Tungurahua. Helaas hadden wij dikke mist en regen.. Maar dat mocht de pret absoluut niet drukken! Bergje op bergje af en wat is dat toch heerlijk om als soort van dolle rond te rennen en over grote stenen te springen en te genieten van al dat moois. Uiteindelijk met vermoeide benen maar voldaan met mijn vader door het stadje gelopen. Wat leuke cliché foto’s genomen en ’s middags zouden we gaan paardrijden in de omgeving. Voor mijn vader een first! Ik kan je vertellen dat het opstijgen al een hele show was.. We waren met een klein groepje 4 personen en een gids. Ik ben vroeger op ponykamp geweest, jep ik was zo’n meisje tegenwoordig rijd ik alleen nog maar paard als ik aan het reizen ben. De paarden werden verdeeld en het paard dat zijn showtje weggaf tijdens het begin in de vorm van een bok en het stijgeren drie keer raden wie daar op mocht klimmen… Onder geschrevene inderdaad! Al kon ik het prima vinden met deze pittige dame ik denk dat ze wat karakter herkende..

Paardje rijden

Hobbel hobbel

Wat was het leuk om die ouwe vader van mij op zijn paardje te zien zitten, en wat was de omgeving toch ontzettend mooi om daar rustig met je paard doorheen te gaan. Uiteindelijk gestopt bij een waterval of soort van stroomversnelling en daar nog stukje tegen de stroom ingelopen en geloof het of niet het bubbeltjes water kwam hier zo de grond uit, Spa ligt helemaal niet in België maar in Ecuador! Zo leuk om te leren over de natuur geheimpjes van de bloementjes, plantjes en de bijtjes! De gids wist het allemaal leuk te vertellen en heeft mij onderweg nog een baan aangeboden, wat eigenlijk nog steeds best aantrekkelijk klinkt..

Vaders te paard

Schommelen boven een ravijntje

Ik zou mezelf niet zijn geweest als ik wat voorbereidend werk had verricht over wat ik echt moest en zou doen in deze omgeving. Er was een ding wat heel heel hoog op de lijst stond en dat was schommelen aan het einde van de wereld A.K.A La Casa del Arbol ’s ochtends toen ik daar was, was er dichte mist maar het geluk stond aan mijn kant, ’s middags was er zon! Terug van onze heerlijke paardenrit was er dan ook niets wat ik liever wilde dan terug daarnaartoe! Dus hup taxi in want nog een keer die berg op en over rennen zag ik niet zo zitten en mijn vader is niet zo’n renner.. En geschommeld heb ik! Wat een prachtig uitzicht en wat een ervaring. Ik moet wel zeggen dat ik in het begin lichtelijk nerveus en toch wel klein beetje angstig was.. Maar ik ben iemand die juist alle dingen wil doen waar ze bang voor is want angst is uiteindelijk iets irrationeels.. Maar ben je aan de antidepressiva en heb je er geen zin meer in ga dan niet op deze schommel zitten. Want deze mooie schommel op een te gekke plek bestaat uit een houten plankje en een touwtje boven een ravijntje, met wel echt een super uitzicht! Je voelt je heerlijk vrij en het uitzicht op Tungurahua was echt fantastisch dus uiteindelijk heb ik op heel veel verschillende manieren mogen genieten van Banos en omgeving, rennend, hobbelend en vliegend en ik kan dat iedereen aanraden!

Schommelen boven een ravijntje

Schommelen boven een ravijntje – Casa del Arbol

Casa del Arbol -swing at the end of the world

Casa del Arbol -swing at the end of the world

Banos by night

 

 

 

Geef een reactie