‘Ik vind het eng! Wat nu?’

Vaak wordt de vraag aan mij gesteld: ‘vind je het niet eng om alleen op reis te gaan?’ Het gewenste antwoord hier op is: ‘nee, natuurlijk niet. Eitje. Bang? Ik? HAHAHA. Laat me niet lachen. HAHAHAHA.’ Het echte antwoord: ‘elke keer dat ik weer in het vliegtuig zit, schijt ik bijna in m’n broek en stel ik altijd mezelf de vraag: waaaaarom doe ik mezelf dit weeeeer aan?! Waarom?!” Dus ja. Ik vind het nog steeds eng en spannend. Waarom doe ik het dan? Zie het een beetje als living on the edge, je eigen grenzen op zoeken, avontuur beleven. Het is eng maar het geeft zo een giga kick! Je weet niet waar je terecht komt, welke mensen daar zijn en hoe ze zijn, wat de cultuur en gebruiken zijn, wat kan ik wel en niet doen? Allemaal onzekerheden, alles wat in het dagelijks leven gewoon is, is in een vreemd land een ontdekking. 

Ik weet dat ik over twee maanden weer op reis ga en ik weet ook dat dat gevoel weer op komt spelen. Ik kan mezelf zo voor de gek houden dat ik dat gevoel weg kan duwen tot het moment dat ik op Schiphol sta. Handig he? Want dan ben ik in principe al te laat om er over na te denken. Op Schiphol komen de kriebeltjes en zenuwen, een uur later zit ik in het vliegtuig en dan komt de bekende vraag. Welke ik altijd op dezelfde manier beantwoord: ‘te laaaaat. Jammer joh.’ Ik kan je vertellen, deze manier van je zelf voor de gek houden werkt uitstekend. Hierna valt het gevoel van m’n schouders en ga ik slapen. Slapen is het medicijn tegen alles. 

Ik heb een aantal handelingen die ik altijd doe als ik onderweg ben naar Schiphol en als ik daar mijn tijd moet verdoen. Zo blijft alles een beetje hetzelfde, voorspelbaar en dat scheelt weer zenuwen. Denk ik. Anyway, het is een goede smoes om veel te kunnen eten. Want al mijn trekjes en handelingen hebben te maken met eten en drinken. Ik koop voordat ik de trein in stap bij de Hema een croissantje, yoghurt met kersen en een smoothie. Eenmaal op Schiphol aangekomen, door de douane, weer niet opgepakt, dit keer wel gefouilleerd en mijn tas binnenste buiten gekeerd, mag ik naar de Starbucks! Een tien euro koffie. Slaat helemaal nergens op, maar lekker is het wel. En daar kan ik een uur van genieten, scheelt dus ook weer een uur zenuwen. En uiteindelijk: voordat ik het vliegtuig in stap, eerst nog 10 keer kijken of ik mijn tas nog draag, 100 keer naar de wc en daarna 1000 keer checken of ik echt mijn paspoort, ticket, creditcard en losgeld heb. Hoezo zenuwen?

Eenmaal in het land van bestemming ben ik zo moe dat ik niet eens meer zenuwen kan voelen en ben ik blij dat ik mijn transfer heb geregeld naar het hostel (lees mijn blog Do’s en Don’ts!). Heel de reis komen de zenuwen nog een keertje op: de eerste dag dat ik de deur van het hostel uit loop.. Best eng hoor, zo een grote nieuwe stad, met vreemde mensen en in welk land was ik ook alweer?! En daarna komt de adrenaline en kan ik weken lang genieten van al het moois en alle avonturen! Dus mijn tip aan iedereen dit het eng vindt: vergeet het, doe alsof het niet bestaat want er staat zoveel moois te wachten wat je niet kan en wil missen!

Vind je het ook eng om alleen op reis te gaan? Check voor de zekerheid mijn blog over Do’s en Don’ts (geen garantie dat deze volledig is en voor iedereen passend)! Wie weet staan er nog wat tips bij 🙂
Mijn volgende reis komt dichterbij! JEEJ. En volgens mij moest ik nog iets doen met een paspoort en een visum.. Snel regelen dus.

Xxx,

Yvon

Geef een reactie