• Home
  • /
  • Oceanië
  • /
  • Nieuw-Zeeland must-do: De Tongariro Alpine Crossing

Nieuw-Zeeland must-do: De Tongariro Alpine Crossing

Wie van plan is om het Noordereiland van Nieuw-Zeeland te bezoeken, komt vast langs het Tongariro National Park. In dit nationaal park kun je ook een beroemde hike doen. Deze wordt beschreven als de mooiste ééndaagse hike van Nieuw-Zeeland; de Tongariro Alpine Crossing. Deze staat bij velen op de bucketlist, en natuurlijk bij mij ook!

Het Tongariro National Park ligt op het Noordereiland, op zo’n 100 kilometer van de plek Taupo af, aan de Oostkant van Lake Taupo. Dit is het grootste meer van het Noordereiland en hier verbleven we een aantal dagen. Ons plan was om vanaf hier dit uitstapje naar het nationaal park te maken.

Op eigen gelegenheid of via een excursie?

Kun je het beste een excursie boeken, of ga je op eigen gelegenheid? Tegen deze vraag liep ik zelf aan. Ik wist in ieder geval dat ik de hike graag op eigen gelegenheid en in mijn eigen tempo wilde doen. Ik wist niet helemaal wat ik kon verwachten en op zo’n moment is het dan fijn dat je geen rekening hoeft te houden met een hele groep.

Het enige probleem was dan nog de huurauto. Je start natuurlijk aan één kant van het park en loopt dan dwars door het nationaal park, beklimt een berg, om aan de andere kant te eindigen. In één richting was de route net iets minder als 20 kilometer, 19,4 kilometer om precies te zijn. En ik zat er niet echt op te wachten om exact dezelfde route terug te lopen om de auto op te halen. Uiteindelijk vonden we een goede oplossing:  een transfer. Een busje pikte ons ’s ochtends op, zette ons af bij de start van de route en zou ons op het einde opwachten en weer terugbrengen naar het hotel. Dit klonk ideaal, zo hoefden we niet zelf te rijden en geen gedoe met de auto. Zo gezegd zo gedaan.

Tongariro Alpine Crossing: daar gaan we!

Om 04.00 uur gaat de wekker, en ik ben helemaal klaar voor deze uitdaging! Ik trek mijn warmste kleding aan, mijn rugzak is gevuld met broodjes, fruit, koekjes en heel veel water. Dat is ook wel nodig want op de route is niets, maar dan ook echt niets te krijgen. Eten en drinken moet je dus echt bij je hebben!

Om half 5 vertrekt het busje en rijden we richting dat immens mooie National Park. We worden zo vroeg mogelijk opgehaald, zodat we ook zo vroeg mogelijk kunnen beginnen. Je doet namelijk gemiddeld 7 uur over deze hike, en omdat er in de namiddag slechter weer op komst is, moeten we vroeg beginnen. Maakt niet uit, ik ben er klaar voor! (denk ik)

We zitten samen met een paar andere reizigers in het busje op dit bizar vroege tijdstip. Tijdens de rit is iedereen opvallend rustig. Terwijl ik de brochure nog eens doorlees, staat het zweet me al in de handen. De route die we vandaag afleggen staat afgebeeld met bijbehorende emoticons. Ik krijg het er benauwd van.

Woorden als “Very challenging” en “Hard, dangerous ascents” staren me aan en heel even lijkt het een onmogelijke opgave. Maar ik moet en zal deze Tongariro Alpine Crossing doen. Ik kan toch niet heel Nieuw-Zeeland doorkruisen en dit overslaan?! No way! Met dit in gedachte sta ik vol goede moed bij de start. Nog even een allerlaatste plaspauze en dan beginnen we!

Klaar voor de start!

Het eerste stuk, ongeveer een uur, gaat makkelijk, dat is vrij vlak. De uitdaging begint daarna, wanneer je de klim van Mount Tongariro begint. Echt afzien!

Eenmaal boven aangekomen bij de Red Crater wachten ons hele gave uitzichten. Vervolgens moet je omlaag via een steile, gevaarlijke afdaling met allemaal los gesteente. De zijwind helpt ook niet mee en ik ga twee keer onderuit haha. In het dal kom je voorbij de Emerald Lakes. Prachtig helder water en het zonnetje begint spontaan even te schijnen. Toch ben ik heel blij met mijn dikke kleding, want de temperatuur ligt net boven het vriespunt!

Mount Ngauruhoe

Nadat we genoten hebben van het uitzicht bovenop de berg en de meren gepasseerd zijn, lopen we verder het vulkanisch landschap in. Als we onze route vervolgen, komen we aan bij Mount Ngauruhoe, bekend als Mount Doom uit de films van The Lord of the Rings. Ondertussen wordt het steeds meer bewolkt. Op een zeker moment kunnen we nog maar 10 meter voor ons uit kijken en worden we omgeven door mist. We lijken regelrecht in The Lord of the Rings te zijn beland, inclusief mistige omgeving, Mount Doom en vulkanisch gebied. Het enige wat nog ontbreekt is Gollem.

Het einde in zicht…

Na nog een heftige klim (wéér afzien) en een stuk geleidelijk vlak zetten we de afdaling in. Op verschillende punten op de route staat met borden aangegeven hoe ver je nog moet tot het eindpunt. Als wij het laatste bord tegenkomen zijn we niet meer te houden. Nog 45 minuten te gaan. (En ik geef toe, 45 minuten hebben nog nooit zó lang geduurd)

Uiteindelijk bereik ik even voor 13 uur het eindpunt. Met andere woorden: 19,4 km in minder dan 6 uur inclusief klimmen en afdalen. Ik ben erg trots op mezelf!

Die namiddag werden we teruggebracht naar ons hotel in Lake Taupo, en wat was ik dankbaar. Dankbaar dat we besloten hadden om in Taupo een kamer met jacuzzi te boeken. En wat heb ik er  dankbaar gebruik van gemaakt die avond…

Ik zal er geen geheim van maken dat ik best wel spierpijn heb gehad en de route was op sommige punten best heavy, maar ik ben enorm blij dat ik het gedaan heb! Ik had het voor geen goud willen missen. Wát een ervaring!

Tip: Deze en meer blogposts over Nieuw-Zeeland vind je ook op mijn blog www.bianca-travels.com!

Tot de volgende keer!

Veel liefs,
Bianca

Geef een reactie