• Home
  • /
  • Europa
  • /
  • Voorbereiden op een onvoorbereide reis

Voorbereiden op een onvoorbereide reis

Deze week vertrek ik naar Iran, eindelijk is het zo ver! De afgelopen tijd heb ik heel wat verschillende reacties gekregen op mijn plan: backpacken in Iran zonder plan (en het rijmt ook nog!). Van ‘wat gaaf! Mag ik mee?’, ‘goh, avontuurlijk..’. tot ‘je bent gek!’ of ‘dadelijk ga je dood, of word je opgepakt!’, ‘Je gaat toch niet naar zo een land?!’. Naja, dat doe ik dus wel. Ik ervaar niet zoveel angst, en dat kan ook een valkuil zijn. Tot dat ik in het vliegtuig zit. Dan kan ik mezelf voor me kop slaan. Maar ach, dan ben ik toch al onderweg en kan ik niet meer terug.
En normaal gesproken zou je behoorlijk voorbereid zijn wanneer je naar zo een land zou gaan. Ik niet. Ik ben daar niet zo goed in. Ik heb geen boekjes gelezen, ik heb maar een boeking gedaan, ik heb mijn plan niet uitgestippeld. Ik hou niet van Tripadvisor, en ook de Lonely Planet sla ik over. Wat ik wel heb gedaan, en zo doe ik dat ongeveer altijd: plaatjes kijken op Google! Geloof het of niet, maar ik baseer de plekjes die ik wil zien vooral op de afbeeldingen die staan bij Google. Dus nu ook. Vervolgens pak ik de kaart er bij en ga ik plaatsjes opzoeken. En verder zoeken. En nog meer kijken. En goh, wat is er veeeeeeeel te zien en te doen! En daar komt het tweede probleem: ik kan niet kiezen! Dus hoe kan ik een plan opstellen zonder dat ik een keus kan maken?
Ik moet eerlijk bekennen, afgelopen periode heb ik wel een plan geprobeerd te maken. Want hé, ik ga maar twee weken. Dan is het best wel handig om een goede tijdsplanning te hebben en om te weten wat haalbaar is. Dus, ik heb de afgelopen periode ongeveer vijf potentiele planningen gemaakt. En ik heb ze alle vijf over boord gegooid. Waarom? Omdat ik de keuzes dus niet kan maken. Wat een luxeprobleem. Dus, wat is nu mijn plan: ik ga. Ik heb mijn ticket. Ik heb mijn visum (hele nuttige voorbereiding! Applausje voor mezelf! Maar, voor Iran is dat niet meer nodig. Visum On Arrival is ook mogelijk). Ik heb mijn eerste nacht in een hostel. En ik heb een pick-up service (luxepaardje, I know). That’s it.
Qua voorbereiding vind ik het leuk om te verdiepen in de cultuur. Ik vind dat interessant, juist omdat het voor mij zo onbekend is. Wat zijn de gebruiken? Wat vinden zij belangrijk? En zo ben ik erachter gekomen dat er regels zijn voor kledingvoorschriften, en die regels gelden al als het vliegtuig gaat landen. Ik heb dus snel een hoofddoek gekocht en een grote jurk, zodat ik gelijk voldoe aan de eisen. Maar, een outfit, dat is iets te weinig voor twee weken. Dus ik ‘moet’ even shoppen in Teheran. Heel vervelend.
Verder ben ik erachter gekomen dat het beleefd is om een verzoek een aantal keer af te wijzen tot je toe hapt, bijvoorbeeld wanneer je wil betalen voor de taxi. Of wanneer je wordt uitgenodigd om bij iemand te komen eten. En, ooit gehoord van de dichter Haafez? Die is groots in Iran! Iedere Iraniër heeft wel een boek in de kast staan en iedereen kan een gedichtje opdreunen. Zulke dingen weet ik dan weer wel :).
Mijn tas is nog niet klaar, ik heb nog veel te regelen voor mijn kat Fred, en eigenlijk wil ik nog een filmpje over Iran kijken die ik via een vriend heb gekregen. Ik heb nog een halve dag (inclusief slapen). Eitje! 😉
X,
Yvon.
Ps. Wat is jouw beeld van Iran? En, zou jij weleens naar Iran willen?

Geef een reactie