Lesbisch in Rusland

Reizen met de liefde van je leven, wat is er nou mooier dan dat? Alle #travelcouple foto’s op instagram zien er jaloersmakend perfect uit, en samen reizen lijkt tegenwoordig de volgende stap in je relatie, in plaats van het standaard huisje, boompje, beestje. Want ja, reizen samen dat is toch echt de droom! En toch ook wel zo veilig voor een meisje om met haar vent op pad te gaan. Maar wat als je als meisje een relatie hebt met een meisje? Het nieuws dat ik samen met mijn vriendin op wereldreis ga, levert echter overwegend negatieve en terughoudende reacties op…

Nou was Rusland als eerste bestemming ook best een risico-factortje, moet ik eerlijk toegeven. Maar wij zijn niet bang voor een avontuur en willen met de Trans Siberië expres, dus gaan we naar Rusland. Onze eerste research lijkt iets positiever dan verwacht, homo zijn is niet meer strafbaar alleen je mag de levensstijl niet promoten. Wat dan precies onder promotie valt is natuurlijk de vraag.

En dan komen er horrorverhalen over Tsjetsjenië in het nieuws, en blijkt het land toch conservatiever dan de Lonely Planet website ons voorschreef. Wij stellen onszelf dan ook de vraag in hoeverre we onze relatie onder iemands neus willen drukken. En dus besluiten we ons in Rusland als ‘gewone’ vriendinnen voor te doen. En we kunnen anders zelfs voor zussen doorgaan, mochten mensen vinden dat we wel heel goed bevriend zijn. Hiermee zijn onze ouders semi-gerustgesteld en zwaaien ze ons begin maart uit voor de grote reis.

En toen waren we in Moskou! Omdat we op een klein budget reizen, en onszelf het liefst zoveel mogelijk in een cultuur onderdompelen, leggen we contact met locals via couchsurfing.com. We krijgen rondleidingen door de steden die we bezoeken en slapen bijna alle nachten bij mensen thuis. De ervaringen zijn stuk voor stuk geweldig, maar maakt het af en toe ook lastig. Het is zo persoonlijk; deze mensen delen hun huis, en hun leven met ons, en wij kunnen/willen/durven het meest persoonlijke deel van ons leven – de liefde tussen ons – niet altijd te vertellen.

We merken al snel dat het in de Russische cultuur belangrijk is als meisje om een man te vinden. Het liefst trouw je als je 21 bent, dat is wel de perfecte leeftijd. We krijgen meer dan eens de vraag of we een vriendje hebben – nee – maar verder vragen ze niet. Omdat homo zijn nog zo een taboe is, denken ze daar ook niet aan.

In totaal komt onze relatie maar twee keer, redelijk vluchtig, ter sprake, waarbij we een keer ontkennen dat we een relatie hebben, want we voelen ons niet op ons gemak. Er wordt ons ook verteld dat het voor vrouwen wel oké is, maar voor mannen echt niet. Dan mogen we dus nu maar blij zijn met sekse-ongelijkheid. Door een couchsurfing host zijn we gecomplimenteerd op onze vriendschap, ze noemde het een level-80 friendship en ze was onder de indruk van onze band. En nog steeds gaat er geen belletje rinkelen… Vrouw zijn is duidelijk in ons voordeel, want de tekenen van affectie vallen minder op.

Onze reis in Rusland duurt bijna vier weken en we reizen per trein van Moskou naar Ulan-Ude. We maken tussenstops in Kazan, Yekaterinburg, Novosibirsk, Krasnoyarsk en Irkutsk. De plekken zijn stuk voor stuk adembenemend en de landschappen die aan ons treinraam voorbij glijden zijn sprookjesachtig. Omdat we in maart reizen zien we het ‘echte’ Siberië, met sneeuw. In Rusland is het voorjaar niet de tijd dat bomen en planten gaan bloeien, maar de tijd dat er niet zoveel sneeuw meer bij komt en op sommige plekken enigszins dooit. Hoewel veel Russen zich afvragen waarom we deze tijd hebben gekozen (‘Rusland in de zomer is zoveel mooier!’), genieten wij. En met thermo broeken aan is zelfs de -13 graden in Novosibirsk (de hoofdstad van Siberië) prima te doen.

De ontmoetingen met mensen in de trein zijn hartverwarmend. We hebben de meest komische gesprekken met gebaren en Google-translate en we ontdekken dat Russische mannen heel beschermend zijn. Zo helpt een grote Rus ons uit de brand wanneer ons treinticket ongeldig blijkt, en daarna geeft hij ons thee en verrast hij ons ’s ochtends met croissants. Hij vertelt ons meermaals dat we dappere meiden zijn, en dat we toch wel echt moeten oppassen als we naar het oosten reizen. Blijkbaar werden vroeger alle criminelen naar Oost-Siberië verbannen, dus de zorg is wel enigszins ergens op gebaseerd, maar wij ervaren (gelukkig) alleen maar leuke dingen.

Russische mensen die we hebben ontmoet

Met een positieve kijk op het land verlaten we Rusland eind maart, om verder te reizen met de Trans Mongolië expres door Mongolië en China. Rusland is ons beter bevallen dan verwacht, maar we hebben toch ook weer zin in iets nieuws. We zijn weer toe aan een nieuwe ervaring, en die staat voor de (trein)deur: Mongolië.

Wil je meer lezen? Neem ook een kijkje op onze website!

Geef een reactie