Zandhappen in Yazd

Daar sta je dan. Met mijn tas en reisgenoot die ik onderweg had opgepikt: Ik ben aangekomen in Yazd. Voor het eerst heb ik een opstootje gezin in Iran; twee taxichauffeurs. De ene heeft een officiële standplaats en de andere niet. Ik raad aan om naar de officiële te gaan, vind ik zelf ook altijd fijn en het is een vaste prijs :).

Aangekomen in Yazd, met een kleine omweg omdat mijn reisgenootje heel graag naar een dorpje wilde en ik niet, begeef ik me in een heel andere wereld. Een woestijnstad. Compleet anders dan Shiraz. De huizen zijn anders (gemaakt van klei), de omgeving, hoe er geleefd wordt. Prachtig mooi! De mensen zijn ook traditioneler en conservatiever. Als vrouw kan je dit tegenkomen wanneer je iets teveel haar laat zien, maar wees niet bang: de vrouwen vinden het prachtig dat je er bent en ze helpen je met veel liefde om je hoofddoek goed te wikkelen. Om vervolgens ook tientallen foto’s van je te maken haha.

Neem je tijd in Yazd. Bezoek de bazaar, de prachtige moskeeën en neem een kijkje bij een vereniging waar traditionele vechtsport gehouden wordt. Je ziet er grote knuppels, belletjes en veel opzwepende muziek. Bijzonder mooi om te zien! En goh, wat een spierbundels. Heeeeel vervelend. Dwaal rond door de straatjes, bekijk de kleine winkeltjes. En. Wat je echt niet mag missen: geniet van een traditioneel (saffraan, heeeeerlijk!!) ijs of een fruitjuice op een van de vele dakterrassen die te vinden zijn in de stad. Prachtig mooi uitzicht! Echt genieten! Ik heb hier in Yazd ook het boek van Hafez gevonden, en gekocht uiteraard. Ze zijn te vinden in het Engels en Duits.

Wat ook een must is, in een land waar woestijnen overal te vinden zijn: ga naar de woestijn! Maakt niet uit hoe, wat je doet en wanneer. Het is een ervaring! De mogelijkheden zijn ook eindeloos, en ik heb daar volop gebruik van gemaakt. Mijn droom: ik wil in de woestijn slapen en op een kameel rijden. Nou. Dat heb geregeld. Hier en daar wat onderhandeld, de prijs was snel oke. Maar vooral het onderhandelen over hoe lang de kamelenrit zou duren: 5 minuten?! Ben je mal! Dit heeft een uur geduurd maar uiteindelijk had ik het geregeld: ik mocht een uur op een kameel rijden. De man zat me wel keihard uit te lachen ‘omdat ik het toch niet zou volhouden. Het doet veel te veel pijn. Zeker als je het niet gewend bent om op een kameel te zitten.’ Maakte me vrij weinig uit: ik moet en zal op een kameel zitten. Of er naast lopen, als ik het niet meer trok.

In het stadje zijn ook meerdere travel agencies te vinden. Hier kan je de tours regelen naar de woestijn, kamelenritjes of zelfs paragliden in de woestijn. Het is snel en makkelijk, vaak kan je de volgende dag al op pad.

De woestijn was prachtig! Wat een stilte, bijzonder mooi. ’s Nachts heb ik samen met twee anderen uren in de woestijn gelegen om te kijken naar de sterren. Het was helder en de maan was zo goed als weg waardoor er weinig ander licht was. Zo-veel sterren! En de melkweg, prachtig! Heel bijzonder om te zien, ondanks dat je constant een hap zand in je mond kreeg. Het waait namelijk in de woestijn. Maar he, je moet er wat voor over hebben, niet waar? En, dan komt zo een hoofddoek best goed van pas: ik kon die zo omhoog houden waardoor er kilo’s zand tegengehouden werd. Het stoorde me niet, ik vond het heerlijk en rustgevend. Zeker na de hectiek van de grote steden, was dit een oase van rust.

Ohja, nu wil je vast weten hoe het met de kameel en het ritje is afgelopen. Nou, bij deze: het was geen kameel, maar een dromedaris. En. Het zat heeeerlijk! Ik kon er uren op blijven zitten! Tijdens het ritje heb ik verzonnen om ooit eens een week lang met een kameel (of dromedaris) door de woestijn te banjeren. Lijkt me geweldig! Toffe beesten joh! Even uitzoeken hoe en waar ik dat kan doen haha. Ik had dromedarissen hiervoor alleen gezien in de dierentuin, en dat is dan toch net een tikkeltje anders. De beesten waren prachtig mooi versierd, heel kleurrijk en met belletjes. Van alles hing er aan. Zoals ik al zei; geniaal toffe beesten. Mooi groot en ze lachen altijd! Naja, dat denk ik omdat ze hun tanden vaak heel breed laten zien. Dus ik laat mezelf maar in die verbeelding ;).

Zou jij het aandurven om op een dromedaris (of kameel) te zitten?

X,

Yv.

 

 

Geef een reactie