Liefdevol Esfahan

Hi there,

Na mijn avonturen in Yazd, en na het besluit dat een kameel mee naar huis nemen toch niet zo een goed idee is, ben ik vertrokken naar Esfahan. Onderweg heb ik prachtige verhalen gehoord over Esfahan. Eenmaal aangekomen, klopt dat inderdaad: een prachtig stadje, waar je 1001 nachten opnieuw beleefd. Er is enorm veel te doen en te zien; de enorm prachtige moskeeën, de bazaar van 5 kilometer lang en het grootste plein ter wereld. Prachtig! Werkelijk waar.

Alleen, ik had het wel even een beetje gezien. Klinkt verwend he? Is het ook. Dus ik besloot lekker rondjes te dwalen, steegjes in te lopen en ik wilde op tijd slapen omdat ik ook behoorlijk moe was van al het reizen. Daarnaast besloot ik, tegen alle adviezen in, om maar een dag te blijven omdat ik gehoord had van een dorpje in de buurt: Varzaneh. Dat wilde ik wel eens zien!

Enfin, rondjes lopen, paar foto’s maken, en ja hoor: ik ontmoette een paar mannen en daar ging mijn plan om vroeg mijn bed in te gaan. Het klinkt een beetje fout ‘ik ontmoette een paar mannen’, maar het valt reuze mee. Ze waren om te gieren! De ene, een Iraniër, was rustig en charmant. De ander, ook een Iraniër die 30 jaar in Amerika heeft gewoond, was een soort… naja, een soort Gordon qua energie en lach. Het was een act op zich, geweldige vent! Keihard mee gelachen. Hij stelde zich voor als Captain. Hij sleepte me mee om koffie te drinken ergens. En vervolgens hebben ze me heel de stad laten zien! De bekende bruggen bij nacht, uiteraard met een droge rivier. Echt naar toe gaan, vooral na 22.00 uur, want dan komt de jeugd en wordt er gezongen en gedanst! We zijn verder gaan rijden naar de ‘berg’ in het zuidwesten van de stad. En we zijn een stukje omhoog gegaan: prachtig uitzicht! Wauw! Wat een gigantische stad is Esfahan! Dat heb je niet door wanneer je over het grootste plein ter wereld loopt.. Ik kan blijven vertellen over deze avond, maar… je had er bij moeten zijn. Top avond! En 1 uur lag ik in mijn bed. Ietsje later dan gepland.

De volgende morgen ben ik op aanraden van Captain naar de Armeense wijk gegaan in Esfahan. Een aanrader! Er hangt een andere sfeer, het is niet heel groot maar wel gezellig. De Armeense kathedraal is het bezoeken waard. Hier vind je veel terug over het geloof, maar ook over de geschiedenis van de Armeniërs, hoe zij in Iran terecht zijn gekomen, en, jawel: de Armeense Genocide. Heel bijzonder. En het mooiste: de kathedraal en de moskee staan gewoon naast elkaar, en niemand die zich daar zorgen over maakt. Prachtig toch?

De kathedraal is van binnen mooi versierd met overal schilderingen over verhalen uit de bijbel. Op een aparte manier verteld en geschilderd. Er zijn meerdere kathedraaltjes te vinden in de wijk, heel tof om te bekijken! En leuk om te zien dat naast alle moskeeën, ook deze gebouwen prachtig versierd zijn en onderhouden worden. Uiteindelijk ben ik ergens beland in een koffiezaakje, waar ik uiteraard geen koffie heb gedronken omdat ik dat nog steeds niet lust. Dus dan maar aan de thee. En iets lekkers; ‘iets’ is best wel veel. En ook dit koffiezaakje was vol met schilderingen, heerlijk om even te zitten!

In de middag ben ik met een minibusje naar Verzaneh gereden. Waarom ik daar naar toe wilde? Ik kwam een paar Duitsers tegen in Shiraz en die hebben Varzaneh bezocht. Een klein dorpje op 2 uur rijden van Varzaneh. Je hebt hier een woestijn, zoutvlakte en de zwarte berg. En ik had wel zin om vooral in de natuur te zijn en te ontdekken wat Iran nog meer te bieden had. En, een klein dorpje, dat sprak mij ook wel aan. Even wat rustiger. Ik had een guest house geboekt, en de broer van de eigenaar kwam me ergens (bij een rotonde of zo, geen idee hoe wist dat ik er dan zou zijn om die tijd..) ophalen. De buschauffeur wist precies te zeggen waar ik er uit moest.
Eenmaal aangekomen in het guest house waar ik een enorme kamer kreeg voor mezelf, kwam heel het gezin binnen. Ik werd uitgenodigd door de broer om mee te eten op zijn boerderij en om vervolgens naar de woestijn te rijden. Daarna heb ik kennis gemaakt met nog twee Iraniërs, en die wilde ook wel hele tochten maken door de natuur. Maar! Die wisten nog veel meer: er waren bijzondere beesten hier te vinden, en dat wilde ze wel eens zien. Ik dacht: ahjoh, ik ga wel mee. Thank God, dat ik dat gedaan heb!

Naast de super vette omgeving, waar ik heeeeel lang over kan typen. Maar je moet het gewoon zien. Adembenemend mooi. Naast de omgeving dus, waren er dus ook geniale beesten. En ik gebruik het woord ‘geniaal’ niet zomaar. Een koe die 300 liter water naar boven haalt voor de akkers. 300 liter is best veel. En dan was dit ook nog een soort Quasimodo-koe. En deze koe beweegt alleen wanneer zijn eigenaar aan het zingen is. Maar: Alleen. ZIJN. eigenaar. Hij luistert naar niemand anders. En een eindje verderop was er een kameel, die zaadjes maalt door een gigantisch gemaal in beweging te brengen. En ook deze reageert alleen op het geluid wat zijn baas maakt.

De twee Iraniërs waren super lief, en hebben mij overal mee naar toe gesleept. Ze kwamen zelf uit Teheran. En toevallig gingen zij dezelfde dag weer naar huis als dat ik naar Kashan wilde. En ze waren zo lief dat ze me wel ‘even’ af wilden zetten in Kashan. Heel fijn! Maar voordat we gingen, heeft de vrouw van de eigenaar nog een heerlijk traditioneel gerecht gemaakt. Heerlijk! Het begon als een soep met van alles er in; soort kaas (ik lust geen kaas maar dit was wel te doen), kruiden, iets van yoghurt en nog een beetje vlees. En uiteraard een hele ui. En daar moest dan een berg brood in, van dat platte brood. Dus van de soep was niets meer over, het werd een soort groen/bruin deeg. Beetje honing toevoegen en klaar! Smakelijk klinkt het echt niet, en ik zou niet weten wat het was, maar het was echt heeeerlijk!

Durf jij ook alles te proeven wat je voorgeschoteld krijgt?

X,

Yv.

Ps. Ik heb weer een ticket geboekt. Niemand raadt ooit waar ik naar toe ga. Dat zal ik wel over een tijdje zeggen. Gokken mag altijd 😉

2 Comments

  • Anneke Bunger-Verschoor

    26/04/2017 at 12:32

    Hallo!
    Wat heb ik genoten van je verhalen. Alsof ik naast je zit. Heerlijk.
    Lijkt me doch een mooi land. Een van de velen. Iedere reis is weer een heerlijk avontuur.
    Hoop dat ik je “schrijfmaatje” weer mag zijn op je volgende trip.
    Krijgen wij geen verhalen meer van deze?
    Ik moet even goed nadenken wat je nieuwe bestemming zal of kan zijn. Ben heel nieuwsgierig.
    Liefs XX

    Beantwoorden
  • Cynthia van der Feen

    26/04/2017 at 14:23

    Wat leuk om te lezen Yvon! Ik vlieg toevallig vandaag naar Iran en zal ook een bezoek brengen aan Esfahan :). Ben heel benieuwd! Enjoy!

    Beantwoorden

Geef een reactie