Gekkigheid in Japan

Onze vlucht naar Japan is verrassend genoeg pas onze tweede vlucht tijdens onze wereldreis, die toch al drie maanden bezig is. Met een zuurstokroze vliegtuig van Fly Peach vliegen we eind mei van Shanghai naar Tokyo. Klaar om alle gekkigheid van Japan te ontdekken. Ons plan is om twee weken te blijven – want Japan is duur – maar al snel worden we verliefd op het land met de liefste mensen…

En dus blijven we in totaal vijf-en-een-halve week in Japan in plaats van twee. We ontdekken al snel: als je gek wil, kan je gek krijgen, maar we ontdekken ook dat niet alles in de Japanse cultuur zo gestoord is als wordt gedacht in de rest van de wereld.

WEL GEK

Als je op zoek bent naar gekkigheid, kan je het zeker vinden in Japan. In Tokyo is een robot restaurant waar je een flitsend optreden krijgt met een lichtshow en robot paarden. Wij gingen in plaats daarvan naar een monster café geweest waar we ons in wonderland waande.

Natuurlijk zijn er maid cafés – met schattige serveersters – op de toeristische plekken in de steden en ook is cosplay – verkleedpartijtje – op straat niet iets raars. En de geisha’s – entertainers met een wit geschminkt gezicht – in Kyoto zijn ook grote bezienswaardigheden.

Verder heeft het land unieke capsule hotels, kan je drinken (ook bier!) overal uit een automaat uit straat halen, zijn de wc brillen voorzien van creatieve functies (inclusief doortrek-geluid, wie wil zo’n geluid afspelen?) en kent het land een obsessieve werkcultuur waardoor mensen zich letterlijk doodwerken.

NIET ZO GEK

Een land is altijd zoveel meer dan de stereotypen! Natuurlijk kan je in Amsterdam ook echt de prostituees en de wiet vinden, maar het is zoveel meer dan dat. Wij ontdekte in Japan de gastvrijheid van de mensen. In de Japanse cultuur speelt beleefdheid een grote rol. En dat hebben we meegemaakt.

In Tokyo en in Kyoto hebben we gecouchsurft in een huis waarbij de eigenaar (de host) er niet eens was! In Kyoto had de man zelfs een extra huis voor couchsurfing. Even ter verduidelijking: couchsurfen is een soort van airbnb zonder te betalen, je logeert bij iemand thuis – gratis. Of nouja gratis, net zoals je bij vrienden zou logeren: je doet samen leuke dingen en je leert elkaar (en elkaars cultuur) beter kennen. En zo maak je vriendschappen over de hele wereld! Maar zodra iemand een apart huis heeft voor couchsurfen en ons amper ontmoet, vragen wij ons af wat diegene eruit haalt.

Verder hebben wij ontzettend veel gelift in Japan en in combinatie met eten in de convenient store en couchsurfen was Japan ons goedkoopste land tot nu toe! Liften in Japan is een hele ervaring. Natuurlijk is er een taalbarrière, maar gelukkig bestaat er Google Translate Offline. We schreven onze bordjes in het Japans – in de richting van *stad* – en het liften kon beginnen. In totaal hebben we zo’n 1200 kilometer gelift, van Sekigahara tot aan Saga (van het midden tot het zuiden van Japan). We rijden mee met een vader en zoon (7) die een dagje gaan vissen, een monnik die ’s avonds een traditioneel Japans instrument bespeelt in een bar, twee giechelende meiden op weg naar werk die benieuwd zijn naar onze smaak in mannen, een bouwvakkers die geen Engels spreekt, een oude man met een zaag op de achterbank, een jongedame die door ons mee te nemen een bekeuring kreeg en nog veel meer. We hebben ons verbaast over de vriendelijkheid en bereidheid van de mensen om ons mee te nemen. Niet alleen namen ze ons mee, ze reden vaak veel verder dan ze aanvankelijk zouden rijden! Daarbij konden veel niet eens Engels, dus we stelde onszelf wederom de vraag: waarom zijn ze zo aardig?

Het zou kunnen dat ze veel ‘karma punten’ verdienen of het er gewoonweg zo ingebakken zit. Het is niet voor niets dat Japan het veiligste land is in de wereld.

LESBISCH IN JAPAN

Onze geaardheid is nergens ter sprake gekomen, daar zijn de Japanners simpelweg te beleefd voor. In Osaka sliepen we bij een getrouwd stel die helemaal weg waren van onze website – en die werd trots laten zien aan vrienden tijdens een etentje – en onze kusfoto van Instagram werd op volledige grootte op de TV laten zien. Niemand vroeg ernaar, maar niemand leek er mee te zitten. Verder ontdekte we in Tokyo een hele straat met LHBT barretjes, het mag er zijn. Er schijnen zelfs meer homo bars in Tokyo te zijn dan in Londen. Van een homo vriend – die in Japan woont – horen we dat Japanse (homo)mannen ‘gay for the weekend’ zijn en doordeweeks een vrouw en kinderen hebben. Waarschijnlijk door de beleefde cultuur, wordt er niet over seks gesproken. We spraken ook iemand die uit beleefdheid zijn vriendin niet naakt ziet. De beleefde cultuur maakt het zeker lastig om openlijk over seksualiteit te praten, maar heeft wel het voordeel dat het – ogenschijnlijk – gedoogd wordt. 

Wil je meer lezen? Neem ook een kijkje op onze website!

Geef een reactie