Het charmante China

Eind april rijden we Beijing binnen met de trein, het einde van ons Trans Mongolië avontuur. In het laatste stuk rijden we van het dunst bevolkte land naar het land met de meeste bevolking. Eerlijk toegegeven, China stond nooit op ons landenlijstje op nummer 1. Maar tijdens onze rondreis van een maand verrast China ons in de meest positieve zin. Het land is toch een partij geweldig! Te beginnen met de natuur: WAUW. Na het witte Rusland en droge Mongolië is China zo ontzettend groen. En wat een zalig weer, mooie tempels en goddelijk eten.

We maken een rondje door het land en zien de muur en de verboden stad in Beijing, de vele panda’s van Chengdu, de Avatar bergen in Zhangjiajie, de olieverfkunsten in Shenzhen, veel smog in Guangzhou, het Venetië/Amsterdam van China in Suzhou en het westen van het oosten in Shanghai. We verbazen ons over de grote verschillen tussen alle plekken. Natuur, stad en alles daartussenin: alle plekken in China zijn anders. We zien ontzettend veel en nog steeds zien we zoveel niet. Het is fantastisch en we weten nu al: we moeten terug. 

Once Upon A Journey on the Chinese Great Wall

Hand in hand op de Chinese muur

MINPUNTJE

Het enige minpuntje zijn de ietwat aparte gewoonten van de Chinezen. We leren dat ze in het zuiden een term hebben voor de rochelende, boerende en smakkende oude mannen. Daarnaast worden we ongegeneerd aangestaard en worden er ongevraagd foto’s van en met ons genomen. Met onze lengtes rond de 1.80m torenen we boven iedereen uit, onze huid ziet eruit alsof we altijd Chinese whitening crème op hebben, onze blonde haarkleur is niet te evenaren met haarkleuring en onze ogen en jukbeenderen kunnen Chinezen alleen krijgen met behulp van plastisch chirurgie, zoals in de reclame in de metro. Er wordt ons dan ook een tikkeltje agressief gevraagd: “Are you model?!” In de ellenlange treinritten – want harde stoelen en langzame treinen zijn het goedkoopst – wordt alles wat we doen als interessant gezien: lopen naar de wc, instant noedels eten, een filmpje kijken en een kaartspelletje spelen.

Lekker aapjes kijken, of nee, als aapjes bekeken worden

HOOGTEPUNTJE

Letterlijk en figuurlijk; de Avatar bergen van Zhangjiajie zijn het absolute hoogtepunt van onze reis in China. Ter voorbereiding kijken we film nog een keer tijdens een lange treinrit, maar in het echt is het Zhangjiajie National Forest Park nog veel indrukwekkender. Het is een hele klim naar boven, want wij zijn geen luie Chinezen die veel te veel betalen om met een busje omhoog te gaan. De golden whip stream, die ’s zomers een drukte van jewelste schijnt te zijn, was helemaal verlaten en wij lopen – en hijgen en steunen – onze weg omhoog. Eenmaal boven ontdekken we het toeristische gedeelte – zelfs in China zijn er overal Chinese toeristen – en besluiten we lekker tegen de richting in met de hoogste buitenlift ter wereld naar beneden te gaan, om aan de andere kant van het park nog een keer omhoog te lopen! Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven erger gezweet heb.

zhangjiajie national forest park

De prachtige Avatar bergen van Zhangjiajie

LESBISCHE PUNTJE

In China is onze seksualiteit amper ter sprake gekomen. Simpelweg omdat de mensen die we tegenkomen zo geïntrigeerd zijn van onze verschijning, dat ze weinig meer willen dan een foto samen. Daarnaast hebben we ervoor gekozen in China wat meer in hostels te slapen, dan te couchsurfen. Dus gezellig samen in een stapelbedje kruipen op de slaapzaal met een gordijntje ervoor. Het fijne van een hostel is dat je contact kan maken, maar het niet per se hoeft. Zo genieten we van meer tijd met elkaar en leggen we tegelijkertijd leuke contacten met andere reizigers!

Daarnaast ontmoeten we ook Nederlandse vrienden die Engelse lessen geven in China. Mandy woont in Shenzhen en gaat met haar goede – en homo – vriend Matt graag naar de maandelijkse LHBT feesten in Shenzhen. Ze vertelt ons dat de LHBT gemeenschap niet openbaar zichtbaar is, maar underground plaatsvindt. Er zijn amper openbare gay bars of clubs en op de LHBT feesten komen vooral buitenlanders. De Chinezen die er komen zijn overwegend meer mannen dan vrouwen. Veel Chinezen zitten in de kast voor de buitenwereld. Twee vriendinnen van Mandy hebben beide een relatie met een vrouw gehad, maar noemen zichzelf hetero. Een van de moeders heeft tegen haar dochter gezegd: “Als je weer met een vrouw thuiskomt dan gooi ik mezelf van het dak.” Het is dus weinig tolerant, maar dat is te verwachten in een land waar de westerse cultuur niet eens mag binnenkomen via Facebook, Youtube, Instagram of Netflix.

Benieuwd naar meer China? Bekijk onze reisvideo’s of bekijk ons hele reisschema op onze website.

Geef een reactie